Schotland (2010)Kijk hier voor de foto's |  |
Meer over schotland? kijk hier
Edingburgh
Geschiedenis
Edinburgh begon als een fort op de makkelijke verdedigbare Castle Rock. De eerste oerschotten leefden vanaf ongeveer 6000 v.Chr. aan de voet van deze rots. In de bronstijd rond 1000 v.Chr. zijn nederzettingen op deze rots opgericht. Nadat de Romeinen in de 1e eeuw n.Chr. naar Schotland oprukten, kwamen zij in contact met de Keltische stam der Votadini (later Goddodin), van wie de vesting (dun eidyn) op de burchtrots stond. In de 7de eeuw werd het fort veroverd door de Engelsen (Northumbriërs) inclusief heel Zuid-Schotland. De Engelsen noemden het fort Eiden's burgh, burgh is oud-Engels voor fort. In de 10de eeuw werd het fort terugveroverd door de Schotten. In 1070 bouwden de koning Malcolm III van Schotland Canmore en zijn katholieke Engelse echtgenote Margaret de eerste burcht op de rots. Tussen 1084 en 1153 stichtte hun gelovige zoon, David I van Schotland, Holyrood Abbey en de stad (burgh) Edinburgh rond de burcht. In 1290 probeert Engeland na de dood van Margaret (koningshuis MacMalcolm) Schotland te heroveren. Edinburgh wordt platgebrand, maar wordt toch benoemd tot hoofdstad van Schotland nadat Robert the Bruce Edinburgh in 1329 tot koningsstad (Royal Burgh) bekroond. In 1371 begint met Robert II de Stuart-dynastie, 'Stewart' op zijn Engels. Gedurende de periode van 1488 tot 1513 ontstaat onder de regering van renaissancevorst Jacobus IV van Schotland de Grote Zaal van Edinburgh Castle en wordt begonnen met de bouw van Palace of Holyroodhouse. Met Leith als haven wordt Edinburgh al snel een belangrijk handelscentrum. De calvinist John Knox en de Schotse edelen introduceerde tegen de wil van koningin Maria I van Schotland, het protestantisme in Schotland. Wanneer in 1573 een burgeroorlog ontstaat staat Edinburgh aan de kant van Maria, totdat het in 1573 wordt heroverd.
In 1603 erft de zoon van Maria, Jacobus VI van Schotland ook de Engelse troon en verhuist de hofhouding naar Londen. De presbyteriaanse Schotse oppositie verzet zich in 1638 tegen de hegemoniale nastrevingen van de Schotse Stuarts en ontwerpt het National Convenant. Het document wordt op het Greyfriars-kerkhof ondertekend door de burgers van Edinburgh. In het kader van de vereniging met Engeland (Act of Union) in 1707 wordt het Schotse parlement opgeheven. Edinburgh en Glasgow hebben baat bij hun pro-Engelse houding en maken een economische bloei door.
Tijdens het gouden tijdperk (Age of Improvement) in de 18e eeuw wordt de georgiaanse New Town gebouwd. Hoofdrolspelers van de Schotse verlichting zijn Adam Smith, David Hume en Allan Ramsay. Rond 1880 groeit het aantal inwoners van het Victoriaanse Edinburgh boven de 300 000 uit. De sociale kloof tussen de rijke New Town en de vuile stegen van Old Town is enorm. Station Edinburgh Waverley en Forth Bridge staan voor de technische vooruitgang maar op economisch gebied wordt Edinburgh door Glasgow met zijn zware industrie afgetroefd. In 1934 wordt de Scottish National Party (SNP) opgericht. In de volgende decennia wordt hun roep op verregaande decentralisatie (devolution) steeds harder. In 1996 geeft Engeland de Stone of Destiny (Steen van het Lot) terug, waarop de Schotse koningen gekroond werden. Een jaar later spreken de Schotten zich in een referendum uit over meer autonomie. In 1999 opent koningin Elizabeth II het Schotse parlement, het eerste sinds 1707. Een rampzalige vuurzee vernietigt in 2002 Cowgate en delen van de oude stadskern. In 2004 maken Schotse volkvertegenwoordigers voor het eerst gebruik van het nieuw parlementsgebouw tegenover Holyrood Palace.
Bestuurlijke indeling Edinburgh heeft circa 450.000 inwoners, en is een van de lieutenancy areas en een raadsgebied (council area).
De binnenstad van Edinburgh bestaat uit de Old Town en de New Town.
Cultuur Evenementen Edinburgh is bekend van het internationale Edinburgh Festival, een combinatie van diverse muziek- , opera-, dans- en theateruitvoeringen, dat in de zomer vele toeristen trekt. Op dit internationaal kunstfestival treden de beroemdste kunstenaars en ensembles van de wereld op.
In augustus wordt ieder jaar de Military Tattoo gehouden, een wereldvermaarde taptoe waar legeronderdelen uit de hele wereld aan deelnemen. Tenminste eenmaal tijdens de vaker uitgevoerde taptoe komt Koningin Elizabeth II kijken. Deze militaire muziekparade vindt in de avonduren plaats op het wandelplein voor Edinburgh Castle met Pipe Bands die doedelzak spelen en trommelen. Er paraderen traditionele regimenten en motor- en luchtlandingsdivisies doen een reeks stunts. Op het einde wordt het Schotse lied Auld Lang Syne gezongen.
Rond Nieuwjaar is er vier dagen lang feest, wat het Hogmanay-festival wordt genoemd. Er vinden dan concerten plaats in Princes Street Gardens en in de kathedraal. Eveneens wordt er vuurwerk van op de zeven heuvels van de stad afgeschoten. Aansluitend gaat men volgens de traditie first footing: aankloppen bij vreemden of vrienden, want de eerste bezoeker van het nieuwe jaar zou geluk brengen.
Het Britse Open wordt om de paar jaar gehouden op de Muirfield Golfbaan bij Edinburgh. De Britten noemen het liever 'The Open', want deze wedstrijd is één van de vier Majors ieder jaar. Nick Faldo won hier twee van zijn drie Open titels.
Eind augustus vindt er zich het Edinburgh International Film Festival plaats.
Bezienswaardigheden Eén van de bekendste bezienswaardigheden van de stad is Edinburgh Castle, dat is gebouwd op een vulkanische rots. Op Calton Hill staat een Griekse Akropolis (Edinburgh wordt daarom wel het Athene van het Noorden genoemd.)
Edinburgh heeft verder een dierentuin, Edinburgh Zoo en een botanische tuin, Royal Botanic Garden Edinburgh.
In Edinburgh heeft zich het ware verhaal afgespeeld van de skyeterriër Bobby, ook wel "Greyfriars Bobby" genoemd. Nadat zijn baasje John Gray, een politieman te Edinburgh, overleed op 15 februari 1858, sliep Bobby gedurende 14 jaren bij het graf van zijn baasje op Greyfriars Kirkyard. Bobby werd door veel mensen op de klokslag van één uur 's middags gezien waarop hij naar het koffiehuis ging en daar zijn middagmaal van de eigenaar kreeg. Bovendien werd de licentie (een voorloper van hondenbelasting) betaald door de provoost van Edinburgh, Sir William Chambers, die een groot dierenliefhebber was. Bobby overleed in 1872. Een gedenkteken ter ere van Bobby, geprezen om zijn loyaliteit, staat in Greyfriars Place, vóór het voormalige koffiehuis, nu pub. De Kirkyard ligt er direct achter.
Musea Enkele andere musea in Edinburgh zijn:
Het kasteel is gebouwd op een rots (de zogenoemde Castle Rock). Genoemde stegen worden closes genoemd. De New Town is een schoolvoorbeeld van een zorgvuldig geplande stadsuitbreiding uit de 18e eeuw. Het strekt zich uit rondom de winkelstraten van Princes Street, George Street en Queen Street. De bouwstijl die hier domineert uit de bouwperiode wordt 'Georgian' genoemd. Sinds 1995 staan de Old Town en New Town op de UNESCO Werelderfgoedlijst.
Holyrood en Arthur's Seat In het zuidoostelijke stuk van de Old Town loopt een 261 ha grote park van het koningspaleis Holyrood omhoog naar de 251 m hoge vulkaankegel Arthur's Seat. Bovenaan is er een panoramisch uitzicht over de stad, de rivier Forth en de omgeving van de stad. Niet zo ver van de rand van het park ligt het hypermoderne, zich snel ontwikkelende deel van Holyrood rondom het Schotse parlement.
Haven Edinburgh had vroeger uitgestrekte dokken. Het havengebied, Leith, is geherstructureerd, en de haven wordt nu voornamelijk aangedaan door cruiseschepen die naar Noorwegen, Zweden, Denemarken, Duitsland en Nederland varen. In de haven ligt nu het 'Royal Yacht Britannia', een voormalig schip van de koninklijke familie, dat toegankelijk is voor toeristen. Vanuit Rosyth, een stadje net ten noorden van Edinburgh, was er tot september 2008 een veerverbinding met Zeebrugge. Deze verbinding zal in het voorjaar van 2009 door Norfolkline worden hervat.
In 1603 erft de zoon van Maria, Jacobus VI van Schotland ook de Engelse troon en verhuist de hofhouding naar Londen. De presbyteriaanse Schotse oppositie verzet zich in 1638 tegen de hegemoniale nastrevingen van de Schotse Stuarts en ontwerpt het National Convenant. Het document wordt op het Greyfriars-kerkhof ondertekend door de burgers van Edinburgh. In het kader van de vereniging met Engeland (Act of Union) in 1707 wordt het Schotse parlement opgeheven. Edinburgh en Glasgow hebben baat bij hun pro-Engelse houding en maken een economische bloei door.
Tijdens het gouden tijdperk (Age of Improvement) in de 18e eeuw wordt de georgiaanse New Town gebouwd. Hoofdrolspelers van de Schotse verlichting zijn Adam Smith, David Hume en Allan Ramsay. Rond 1880 groeit het aantal inwoners van het Victoriaanse Edinburgh boven de 300 000 uit. De sociale kloof tussen de rijke New Town en de vuile stegen van Old Town is enorm. Station Edinburgh Waverley en Forth Bridge staan voor de technische vooruitgang maar op economisch gebied wordt Edinburgh door Glasgow met zijn zware industrie afgetroefd. In 1934 wordt de Scottish National Party (SNP) opgericht. In de volgende decennia wordt hun roep op verregaande decentralisatie (devolution) steeds harder. In 1996 geeft Engeland de Stone of Destiny (Steen van het Lot) terug, waarop de Schotse koningen gekroond werden. Een jaar later spreken de Schotten zich in een referendum uit over meer autonomie. In 1999 opent koningin Elizabeth II het Schotse parlement, het eerste sinds 1707. Een rampzalige vuurzee vernietigt in 2002 Cowgate en delen van de oude stadskern. In 2004 maken Schotse volkvertegenwoordigers voor het eerst gebruik van het nieuw parlementsgebouw tegenover Holyrood Palace.
Bestuurlijke indeling Edinburgh heeft circa 450.000 inwoners, en is een van de lieutenancy areas en een raadsgebied (council area).
De binnenstad van Edinburgh bestaat uit de Old Town en de New Town.
Cultuur Evenementen Edinburgh is bekend van het internationale Edinburgh Festival, een combinatie van diverse muziek- , opera-, dans- en theateruitvoeringen, dat in de zomer vele toeristen trekt. Op dit internationaal kunstfestival treden de beroemdste kunstenaars en ensembles van de wereld op.
In augustus wordt ieder jaar de Military Tattoo gehouden, een wereldvermaarde taptoe waar legeronderdelen uit de hele wereld aan deelnemen. Tenminste eenmaal tijdens de vaker uitgevoerde taptoe komt Koningin Elizabeth II kijken. Deze militaire muziekparade vindt in de avonduren plaats op het wandelplein voor Edinburgh Castle met Pipe Bands die doedelzak spelen en trommelen. Er paraderen traditionele regimenten en motor- en luchtlandingsdivisies doen een reeks stunts. Op het einde wordt het Schotse lied Auld Lang Syne gezongen.
Rond Nieuwjaar is er vier dagen lang feest, wat het Hogmanay-festival wordt genoemd. Er vinden dan concerten plaats in Princes Street Gardens en in de kathedraal. Eveneens wordt er vuurwerk van op de zeven heuvels van de stad afgeschoten. Aansluitend gaat men volgens de traditie first footing: aankloppen bij vreemden of vrienden, want de eerste bezoeker van het nieuwe jaar zou geluk brengen.
Het Britse Open wordt om de paar jaar gehouden op de Muirfield Golfbaan bij Edinburgh. De Britten noemen het liever 'The Open', want deze wedstrijd is één van de vier Majors ieder jaar. Nick Faldo won hier twee van zijn drie Open titels.
Eind augustus vindt er zich het Edinburgh International Film Festival plaats.
Bezienswaardigheden Eén van de bekendste bezienswaardigheden van de stad is Edinburgh Castle, dat is gebouwd op een vulkanische rots. Op Calton Hill staat een Griekse Akropolis (Edinburgh wordt daarom wel het Athene van het Noorden genoemd.)
Edinburgh heeft verder een dierentuin, Edinburgh Zoo en een botanische tuin, Royal Botanic Garden Edinburgh.
In Edinburgh heeft zich het ware verhaal afgespeeld van de skyeterriër Bobby, ook wel "Greyfriars Bobby" genoemd. Nadat zijn baasje John Gray, een politieman te Edinburgh, overleed op 15 februari 1858, sliep Bobby gedurende 14 jaren bij het graf van zijn baasje op Greyfriars Kirkyard. Bobby werd door veel mensen op de klokslag van één uur 's middags gezien waarop hij naar het koffiehuis ging en daar zijn middagmaal van de eigenaar kreeg. Bovendien werd de licentie (een voorloper van hondenbelasting) betaald door de provoost van Edinburgh, Sir William Chambers, die een groot dierenliefhebber was. Bobby overleed in 1872. Een gedenkteken ter ere van Bobby, geprezen om zijn loyaliteit, staat in Greyfriars Place, vóór het voormalige koffiehuis, nu pub. De Kirkyard ligt er direct achter.
Musea Enkele andere musea in Edinburgh zijn:
- National Gallery of Scotland
- Royal Scottish Academy
- Museum of Scotland
- Royal Museum waar onder meer de resten van het schaap Dolly worden bewaard.
- National War Museum in Edinburgh Castle
- City Art Centre: Schotse beeldende kunst (onder meer McTaggart, Fergusson) en tijdelijke tentoonstellingen
- Dean Gallery
- John Knox House
- Museum of Childhood
- Museum of Edinburgh
- The People's Story
- Queen's Gallery
- Scottish National Gallery of Modern Art
- Scottish National Portrait Gallery
- Writer's Museum
- St Cecilia's Hall Museum of Instruments
Het kasteel is gebouwd op een rots (de zogenoemde Castle Rock). Genoemde stegen worden closes genoemd. De New Town is een schoolvoorbeeld van een zorgvuldig geplande stadsuitbreiding uit de 18e eeuw. Het strekt zich uit rondom de winkelstraten van Princes Street, George Street en Queen Street. De bouwstijl die hier domineert uit de bouwperiode wordt 'Georgian' genoemd. Sinds 1995 staan de Old Town en New Town op de UNESCO Werelderfgoedlijst.
Holyrood en Arthur's Seat In het zuidoostelijke stuk van de Old Town loopt een 261 ha grote park van het koningspaleis Holyrood omhoog naar de 251 m hoge vulkaankegel Arthur's Seat. Bovenaan is er een panoramisch uitzicht over de stad, de rivier Forth en de omgeving van de stad. Niet zo ver van de rand van het park ligt het hypermoderne, zich snel ontwikkelende deel van Holyrood rondom het Schotse parlement.
Haven Edinburgh had vroeger uitgestrekte dokken. Het havengebied, Leith, is geherstructureerd, en de haven wordt nu voornamelijk aangedaan door cruiseschepen die naar Noorwegen, Zweden, Denemarken, Duitsland en Nederland varen. In de haven ligt nu het 'Royal Yacht Britannia', een voormalig schip van de koninklijke familie, dat toegankelijk is voor toeristen. Vanuit Rosyth, een stadje net ten noorden van Edinburgh, was er tot september 2008 een veerverbinding met Zeebrugge. Deze verbinding zal in het voorjaar van 2009 door Norfolkline worden hervat.
Inverness (Schotland)
Inverness
Schots-Gaelisch: Inbhir Nis
Schots: Innerness Plaats in Schotland
Inverness Situering Raadsgebied (council area) Highland Lieutenancy area Inverness Coördinaten 57°28' N 4°13' W Algemeen Inwoners 55.000 Grid code NH665445 Overig Postcode(s) IV1-IV3, IV5, IV13, IV63 Netnummer(s) 01463 Post town INVERNESS Website www.inverness-scotland.com Foto's De rivier de Ness, met rechts Inverness Castle Portaal Verenigd Koninkrijk Inverness (Schots-Gaelisch: Inbhir Nis, Schots: Innerness) is een stad (city) in Schotland, gelegen aan de noordzijde van de Great Glen, bij de monding van de rivier de Ness en wordt beschouwd als de hoofdstad van de Schotse Hooglanden en het raadsgebied en voormalige regio Highland. Inverness heeft 51.832 inwoners.
Geschiedenis In de elfde eeuw bevond de burcht van de door Shakespeare beroemd geworden koning Duncan zich in de stad, die vanwege het strategisch belang meerdere malen in andere handen is overgaan. De scepter werd er achtereenvolgens gezwaaid door de Engelsen, Robert Bruce, diverse Highland-Clans, de Lord of the Isles, aanhangers van de Jacobieten en Maria Stuart. Na de slag bij Culloden die de opstand van de Jacobieten beëindigde in 1715 beval generaal Wade hier een van zijn citadelsteden op te richten om de orde met de Highlanders te herstellen. Vanwege de voortdurende plunderingen door de Highland-clans staan weinig historische gebouwen nog overeind. De huidige stad dateert grotendeels uit 19de eeuw toen de streek een grote bloei kende door de aanleg van het Caledonisch Kanaal en de komst van de spoorweg. Sinds december 2000 mag Inverness zich officieel een stad noemen.
Bezienswaardigheden Inverness Castle
Schots-Gaelisch: Inbhir Nis
Schots: Innerness Plaats in Schotland
Inverness Situering Raadsgebied (council area) Highland Lieutenancy area Inverness Coördinaten 57°28' N 4°13' W Algemeen Inwoners 55.000 Grid code NH665445 Overig Postcode(s) IV1-IV3, IV5, IV13, IV63 Netnummer(s) 01463 Post town INVERNESS Website www.inverness-scotland.com Foto's De rivier de Ness, met rechts Inverness Castle Portaal Verenigd Koninkrijk Inverness (Schots-Gaelisch: Inbhir Nis, Schots: Innerness) is een stad (city) in Schotland, gelegen aan de noordzijde van de Great Glen, bij de monding van de rivier de Ness en wordt beschouwd als de hoofdstad van de Schotse Hooglanden en het raadsgebied en voormalige regio Highland. Inverness heeft 51.832 inwoners.
Geschiedenis In de elfde eeuw bevond de burcht van de door Shakespeare beroemd geworden koning Duncan zich in de stad, die vanwege het strategisch belang meerdere malen in andere handen is overgaan. De scepter werd er achtereenvolgens gezwaaid door de Engelsen, Robert Bruce, diverse Highland-Clans, de Lord of the Isles, aanhangers van de Jacobieten en Maria Stuart. Na de slag bij Culloden die de opstand van de Jacobieten beëindigde in 1715 beval generaal Wade hier een van zijn citadelsteden op te richten om de orde met de Highlanders te herstellen. Vanwege de voortdurende plunderingen door de Highland-clans staan weinig historische gebouwen nog overeind. De huidige stad dateert grotendeels uit 19de eeuw toen de streek een grote bloei kende door de aanleg van het Caledonisch Kanaal en de komst van de spoorweg. Sinds december 2000 mag Inverness zich officieel een stad noemen.
Bezienswaardigheden Inverness Castle
- Caledonian Canal
- Inverness Castle (19e eeuws, tegenwoordige rechtbank)
- Moray Firth
- Ness
- Saint Andrew's Cathedral